น้องสะแตง

แม้จะเดินช้าที่สุดในป่า
แต่ได้เห็นมากที่สุด

ดอกไม้ข้างทาง เห็ดสีแดงใต้ต้นสน กลิ่นดินหลังฝน และแสงแดดที่ส่องผ่านเรือนยอดไม้ในยามเช้า — สะแตงบันทึกทุกอย่างไว้ในสมุดเดินทางเล่มเขียว ไม่ให้ความทรงจำเหล่านั้นหายไปกับสายลม